น้ำท่วม

น้ำ-คำนาม - สารประกอบซึ่งมีองค์ประกอบเป็นธาตุไฮโดรเจนและออกซิเจน ในอัตราส่วน ๑:๘ โดยนํ้าหนัก เมื่อบริสุทธิ์มีลักษณะเป็นของเหลว ใส ไม่มีสี กลิ่น รส มีประโยชน์มากเช่นใช้ดื่ม ชําระล้างสิ่งสกปรก, โบราณถือว่าเป็น ธาตุ 1 ในธาตุ 4 คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม, ใช้เรียกสิ่งอื่น ที่มีลักษณะเป็นนํ้าหรือเหลวเหมือนนํ้า เช่น นํ้าตา นํ้าปลา นํ้าพริก นํ้าส้ม;

ท่วม-กริยา - ไหลหลาก บ่า หรือเอ่อท้นจนลบพื้นที่หรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น นํ้าท่วมทุ่ง นํ้าท่วมบ้าน, กลบ เช่น ทรายท่วมเท้า, ซาบซึมไปทั่ว เช่น เหงื่อท่วมตัว, โดยปริยายหมายถึงลักษณะที่คล้ายคลึง เช่นนั้น เช่น หนี้ท่วมตัว ความรู้ท่วมหัว

เมื่อนำ 2 คำนี้มาบ่งบอกความหมายที่ชี้ชัด ได้ความ น้ำท่วม ดังนี้

1. ระดับน้ำ น่าจะตั้งแต่ 30 ซม.ขึ้นไป
2. คือน้ำที่มาจากที่อื่น ไหลท่วมพื้นที่ ที่ผ่าน อาจมีบริเวณเล็กๆ หรือกว้างก็ได้
3. คือน้ำฝนที่ตกลงมา ณ พื้นที่นั้น อาจมีบริเวณเล็กๆ หรือกว้างก็ได้

ลักษณะที่เกี่ยวข้องกับน้ำท่วม เช่น หลังจากน้ำลดลงและพื้นที่แห้ง บางพื้นที่อาจมี น้ำนอง หรือ น้ำขัง

อ้างอิง

• พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542