บริสุทธิ์

ภาษาไทย

รากศัพท์

• จากภาษาบาลี ปริสุทฺธิ

การออกเสียง

• คำอ่านภาษาไทย: บอ-ริ-สุด

คำวิเศษณ์

บริสุทธิ์

1. แท้, ไม่มีอะไรเจือปน

   ทองบริสุทธิ์

2. ปราศจากมลทิน, ปราศจากความผิด

   เป็นผู้บริสุทธิ์

3. หมดจดไม่มีตำหนิ

   เพชรบริสุทธิ์

   เครื่องแก้วบริสุทธิ์

4. ที่ยังไม่เคยร่วมประเวณี

   สาวบริสุทธิ์

คำนาม

บริสุทธิ์

1. แร่ชนิดหนึ่ง ในจำพวกนวโลหะ