มหา

ภาษาไทย

การออกเสียง

• IPA: [má hǎa]
• คำอ่านภาษาไทย: มะ-หา

คำวิเศษณ์

มหา

1. ใหญ่, ยิ่งใหญ่

การใช้

• มักใช้เป็นส่วนหน้าของสมาส

รูปแบบอื่น

• บางทีก็ลดรูปเป็น มห

คำเกี่ยวข้อง

มหากฐิน มหากาพย์ มหากาฬ มหาขันธกะ มหาจักร มหาชน มหาชัย มหาชาติ มหาโชตรัต

มหาไถ่ มหาเทพ มหาเทพี, มหาเทวี มหาธาตุ มหาธิการ มหานิกาย มหานิล มหาบพิตร มหาบัณฑิต

มหาพน มหาพรหม มหาภารตะ มหาภิเนษกรมณ์ มหาภูต มหาเมฆ มหายาน มหายุค มหาราช

มหาราชลีลา มหาฤกษ์ มหาละลวย มหาวงศ์ มหาวรรค มหาวิทยาลัย มหาศักราช มหาศาล มหาสงกรานต์

มหาสดมภ์ มหาสมุทร มหาสาวก มหาอำนาจ มหาอุจ มหาอุด มหาอุปรากร มหาอุปราช

คำแปลภาษาอื่น

(1)

อังกฤษ : great(en), large(en)

คำนาม

มหา

1. สมณศักดิ์ที่ใช้นำหน้าชื่อภิกษุผู้ที่สอบไล่ได้ตั้งแต่เปรียญธรรม 3 ประโยคขึ้นไป