สวน

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

(เฉพาะคำนามความหมายที่ 3) ภาษาบาลี สวน

การออกเสียง[แก้]

  • สัทอักษรสากล: [suːä̃n˩˥]
  • คำอ่านภาษาไทย: สวน (คำนามยกเว้นความหมายที่ 3, คำกริยา)
  • สัทอักษรสากล: [sä˩.wä˥.näʔ˥ ~ sä˧.wä˧.näʔ˥]
  • คำอ่านภาษาไทย: สะ-วะ-นะ (คำนามความหมายที่ 3)

คำนาม[แก้]

สวน

  1. บริเวณที่ปลูกต้นไม้เป็นจำนวนมาก
    ➔ สวนทุเรียน
    ➔ สวนยาง
    ➔ สวนกุหลาบ
    ➔ สวนผัก
  2. โดยปริยายหมายถึงสถานที่ซึ่งมีลักษณะเช่นนั้นในบางกรณี
    ➔ สวนสัตว์
    ➔ สวนงู
  3. การฟัง

คำกริยา[แก้]

สวน

  1. อาการที่เคลื่อนไปตรงข้ามในเส้นทางเดียวกัน
    ➔ เดินสวนกัน
    ➔ มีรถสวนมา
  2. เทียบสอบขนาดหรือปริมาณเครื่องตวง
    ➔ สวนสัด
    ➔ สวนทะนาน
  3. เอาสายสวนใส่ทางช่องปัสสาวะให้เข้าไปในกระเพาะปัสสาวะเพื่อให้ปัสสาวะออก
  4. เอาลูกสวนใส่ทวารหนักแล้วบีบน้ำยาหรือน้ำสบู่ให้เข้าไปในลำไส้ใหญ่เพื่อกระตุ้นให้ลำไส้ใหญ่บีบตัวให้อุจจาระออก
  5. เย็บแบบด้วยดอกไม้หรือใบไม้ให้เป็นแถบยาว เพื่อใช้ตกแต่งประดับโครงประทุนคลุมผ้าไตรเป็นต้น, เซ็น ก็ว่า