หัว
จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี
เนื้อหา |
คำนาม 1 [แก้]
หัว
- ส่วนบนสุดของร่างกายของคนหรือสัตว์
- ส่วนของพืชพันธุ์บางอย่างตอนที่อยู่ใต้ดิน เช่น หัวหอม หัวผักกาด, ส่วนที่อยู่ใต้ดินของพืชบางชนิด เป็นที่เกิดต้นอ่อน
- ส่วนเริ่มต้นที่เป็นวงของตัวหนังสือ
- ส่วนแห่งสิ่งของบางอย่างที่อยู่ข้างหน้าหรือข้างต้น หรือแรกเริ่ม เรียกว่า หัวของสิ่งนั้นๆ เช่น หัวเรือ หัวถนน หัวที
- ช่วงแรกเริ่มของเวลา เช่น หัวปี หัววัน หัวค่ำ หัวดึก
- ส่วนแห่งสิ่งของที่เป็นยอด เช่น หัวฝี, ส่วนแห่งสิ่งของที่ยื่นเด่นออกไป เช่น หัวแหลม หัวสะพาน
- ในการเล่นปั่นแปะหรือโยนหัวโยนก้อย เรียกสมมุติด้านหนึ่งของเงินปลีกว่า ด้านหัว คู่กับ ด้านก้อย
- ส่วนที่ตรงข้ามกับ หาง หรือ ท้าย เช่น หัวแถว หัวเรือ, ส่วนที่ตรงข้ามกับ ก้น ในความว่า หัวหวานก้นเปรี้ยว
- ส่วนที่เป็นแก่นสาร เช่น หัวยา หัวเหล้า
คำแปล [แก้]
คำนาม 2 [แก้]
- สติปัญญา, ความสามารถพิเศษ, ความคิดริเริ่ม, เช่น เด็กคนนี้มีหัวทางดนตรี
- ผู้ที่มีความคิดหนักไปทางใดทางหนึ่ง เช่น หัวกฎหมาย
- ปัญญา, ความคิด, เช่น หัวดี หัวไว
คำกริยา [แก้]
- เปล่งเสียงแสดงความขบขัน ดีใจ ชอบใจ เป็นต้น, หัวเราะ หรือหัวร่อ ก็ว่า, ใช้ว่า หวัว หวัวเราะ หรือ หวัวร่อ ก็มี
ภาษาอีสาน [แก้]
คำกริยา [แก้]
หัว (หัว)
