หัว

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

คำนาม 1[แก้]

หัว

  1. ส่วนบนสุดของร่างกายของคนหรือสัตว์
  2. ส่วนของพืชพันธุ์บางอย่างตอนที่อยู่ใต้ดิน เช่น หัวหอม หัวผักกาด, ส่วนที่อยู่ใต้ดินของพืชบางชนิด เป็นที่เกิดต้นอ่อน
  3. ส่วนเริ่มต้นที่เป็นวงของตัวหนังสือ
  4. ส่วนแห่งสิ่งของบางอย่างที่อยู่ข้างหน้าหรือข้างต้น หรือแรกเริ่ม เรียกว่า หัวของสิ่งนั้นๆ เช่น หัวเรือ หัวถนน หัวที
  5. ช่วงแรกเริ่มของเวลา เช่น หัวปี หัววัน หัวค่ำ หัวดึก
  6. ส่วนแห่งสิ่งของที่เป็นยอด เช่น หัวฝี, ส่วนแห่งสิ่งของที่ยื่นเด่นออกไป เช่น หัวแหลม หัวสะพาน
  7. ในการเล่นปั่นแปะหรือโยนหัวโยนก้อย เรียกสมมุติด้านหนึ่งของเงินปลีกว่า ด้านหัว คู่กับ ด้านก้อย
  8. ส่วนที่ตรงข้ามกับ หาง หรือ ท้าย เช่น หัวแถว หัวเรือ, ส่วนที่ตรงข้ามกับ ก้น ในความว่า หัวหวานก้นเปรี้ยว
  9. ส่วนที่เป็นแก่นสาร เช่น หัวยา หัวเหล้า

คำแปล[แก้]

คำนาม 2[แก้]

  1. สติปัญญา, ความสามารถพิเศษ, ความคิดริเริ่ม, เช่น เด็กคนนี้มีหัวทางดนตรี
  2. ผู้ที่มีความคิดหนักไปทางใดทางหนึ่ง เช่น หัวกฎหมาย
  3. ปัญญา, ความคิด, เช่น หัวดี หัวไว

คำกริยา[แก้]

  1. เปล่งเสียงแสดงความขบขัน ดีใจ ชอบใจ เป็นต้น, หัวเราะ หรือหัวร่อ ก็ว่า, ใช้ว่า หวัว หวัวเราะ หรือ หวัวร่อ ก็มี

ภาษาอีสาน[แก้]

คำกริยา[แก้]

หัว (หัว)

  1. หัวเราะ