เก่า

ภาษาไทย

การออกเสียง

• IPA: [ˈkàw]
• คำอ่านภาษาไทย: เก่า

คำวิเศษณ์

เก่า

1. ก่อน

   ครูคนเก่า

   กรรมเก่า

2. ไม่ใหม่
3. คํานี้เมื่อใช้ประกอบกับคําอื่น ๆ มีความหมายต่าง ๆ กัน แล้วแต่คําที่นํามาประกอบ เช่น มือเก่า หมายถึง ชํานาญ, หัวเก่า หมายถึง ครึ ไม่ทันสมัย, รถเก่า หมายถึง รถที่ใช้แล้ว

คำตรงข้าม

• (2) ใหม่

คำเกี่ยวข้อง

กรุงเก่า กลางเก่ากลางใหม่ ของเก่า เก่าแก่ เจ้าเก่า ถ่านไฟเก่า นิสิตเก่า

ผู้ดีเก่า แผลเก่า เพื่อนเก่า มือเก่า เมียเก่า ศิษย์เก่า หัวเก่า

คำแปลภาษาอื่น

(1)

อังกฤษ : old, former

(2)

อังกฤษ : old