เจ้า

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี
ข้ามไปยัง: บอกทาง, ค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

คำนาม[แก้]

เจ้า

  1. ผู้เป็นใหญ่, ผู้เป็นหัวหน้า
    ➔ เจ้านคร
  2. เชื้อสายของกษัตริย์นับตั้งแต่ชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไป, บางแห่งหมายถึงพระเจ้าแผ่นดินก็มี
    ➔ เจ้ากรุงจีน
  3. ผู้เป็นเจ้าของ
    ➔ เจ้าทรัพย์
    ➔ เจ้าหนี้
  4. ผู้ชำนาญ
    ➔ เจ้าปัญญา
    ➔ เจ้าความคิด
    ➔ เจ้าบทเจ้ากลอน
  5. มักใช้เติมท้ายคำเรียกผู้ที่นับถือ
    ➔ พระพุทธเจ้า
    ➔ เทพเจ้า
  6. เทพารักษ์
    ➔ เจ้าพ่อหลักเมือง
  7. คำนำหน้าชื่อเพื่อแสดงว่าเป็นเชื้อสายเจ้านายฝ่ายเหนือ
    ➔ เจ้าดวงเดือน
  8. คำนำหน้าที่ผู้ใหญ่เรียกเด็กหรือผู้น้อย
    ➔ เจ้าหนู
    ➔ เจ้าแดง
    ➔ เจ้านี่
  9. ผู้ค้าขายสิ่งของต่าง ๆ
    ➔ เจ้าผัก
    ➔ เจ้าปลา
  10. ลักษณนามหมายความว่า ราย
    ➔ มีผู้มาติดต่อ 3 เจ้า

คำสรรพนาม[แก้]

เจ้า

  1. คำใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย สำหรับผู้ใหญ่พูดกับผู้น้อยอย่างสุภาพหรือเอ็นดู, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2
    ➔ เจ้ามานี่
  2. คำใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3, มักใช้เข้าคู่กับคำ นั่น เป็น เจ้านั่น
    ➔ เจ้านั่นจะไปด้วยหรือเปล่า

ดูด้วย[แก้]

"เจ้า"ในรูปอักษรไทใหญ่
Shn-เจ้า.png

ภาษาไทใหญ่[แก้]

คำนาม[แก้]

อักษรไทย[แก้]

เจ้า

  1. เจ้า

ภาษาอีสาน[แก้]

คำสรรพนาม[แก้]

เจ้า

  1. คุณ