เพื่อน
จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี
เนื้อหา |
[แก้] ภาษาไทย
การออกเสียง: เพื่อน
[แก้] คำนาม
- ผู้ชอบพอรักใคร่กัน, ผู้สนิทสนมคุ้นเคยกัน เช่น เขามีเพื่อนมาก
- ผู้ร่วมสถาบันหรือร่วมอาชีพเป็นต้น เช่น เพื่อนร่วมโรงเรียน เพื่อนร่วมรุ่น เพื่อนข้าราชการ เพื่อนกรรมกร
- ผู้ร่วมธุระ เช่น อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน ไปเป็นเพื่อนกันหน่อย
- ผู้อยู่ในสภาพเดียวกัน เช่น เพื่อนมนุษย์
[แก้] คำสรรพนาม
- (ภาษาปาก)คําใช้แทนคําว่า เขา หรือ ท่าน ในอาการที่เป็นกันเอง
[แก้] ดูด้วย
สรรพนามบุรุษภาษาไทยเดิม
[แก้] อื่น ๆ
- เพื่อน ๆ (นาม): เพื่อนทั่ว ๆ ไป เช่น พวกเพื่อน ๆ
เพื่อนเก่า : ไม่มีความหมาย
