โต๊ะ

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาฮกเกี้ยน[1] (โตะ, โต๊ะ)

คำนาม[แก้]

โต๊ะ

  1. สิ่งที่ทำด้วยไม้เป็นต้น พื้นราบ เป็นรูปต่าง ๆ มีขา สำหรับเป็นที่เขียนหนังสือ ตั้งเครื่องบูชา หรือวางสิ่งของต่าง ๆ เรียกชื่อต่าง ๆ ตามวัตถุที่ทำ รูปร่าง หรือวัตถุประสงค์ที่ใช้, ลักษณนามว่า ตัว ถ้าเป็นโต๊ะอาหารจีนเป็นชุด ลักษณนามว่า โต๊ะ
    ➔ โต๊ะหิน
    ➔ โต๊ะมุก
    ➔ โต๊ะกลม
    ➔ โต๊ะสี่เหลี่ยม
    ➔ โต๊ะเขียนหนังสือ
    ➔ โต๊ะกินข้าว

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

โต๊ะ

  1. ภาชนะมีเชิงสูงรูปคล้ายพาน มีพื้นตื้นสำหรับวางหรือใส่สิ่งของ มักทำด้วยโลหะ เช่น เงิน ทองคํา ทองเหลือง, โตก ก็ว่า, ลักษณนามว่า ใบ หรือ ลูก

รากศัพท์ 3[แก้]

ตัดมาจาก ดะโต๊ะ, จากภาษามาเลย์ datuk (ดาโตะอ์, ปู่, ตา)

คำนาม[แก้]

โต๊ะ

  1. บัณฑิต, นักปราชญ์
  2. (ศาสนาอิสลาม) ผู้รู้คัมภีร์อัลกุรอานซึ่งเป็นพระคัมภีร์ของศาสนาอิสลาม

อ้างอิง[แก้]