โลก

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

เนื้อหา 1 รากศัพท์ 2 คำนาม 3 คำพ้องความหมาย 4 คำแปล 4.1 ดาวเคราะห์โลก 4.2 ส่วนหนึ่งแห่งสกลจักรวาล, หมู่มนุษย์ 4.3 แผ่นดิน 4.4 ชีวบริเวณ 5 คำประสม และคำใกล้เคียง 5.1 ดูเพิ่ม

[แก้] รากศัพท์

จาก สันสกฤต, บาลี लोक (โลก)

[แก้] คำนาม

โลก, โลก- ๑ (ราก) [โลก, โลกะ-, โลกกะ-] น. แผ่นดิน (ป., ส.);

• โลก ๒ (ภูมิ) (ธรณี) น. ดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 5 ในระบบสุริยะ เป็นที่อยู่อาศัยของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย ลักษณะอย่างรูปทรงกลม มีเส้นผ่าศูนย์กลางแนวเส้นศูนย์สูตรประมาณ 12,755 กิโลเมตร และแนวขั้วโลกประมาณ 12,711 กิโลเมตร มีเนื้อที่พื้นผิวประมาณ 510,903,400 กิโลเมตร;

• โลก, โลก- ๓ น. โดยปริยายหมายถึง หมู่มนุษย์ เช่น ให้โลกนิยม ทั้งทางโลกและทางธรรม, ประชาคม เช่น โลกของเวทมนตร์;

• โลก, โลก- ๔ น. ส่วนหนึ่งแห่งสกลจักรวาล เช่น มนุษยโลก [มะนุดสะยะ-] เทวโลก พรหมโลก [พรมมะ-] โลกพระอังคาร;

• โลก, โลก- ๕ (ชีว) น. อาณาบริเวณ, ชีวบริเวณ เช่น โลกของสิ่งมีชีวิต โลกของมหาสมุทร. (อ. sphere).

[แก้] คำพ้องความหมาย

• ๑, ๔ ภพ, ภูมิ (ป. ภว).
• ๑, ๒, ๓, ๔, ๕ พิภพ (ป. วิภว).

[แก้] คำแปล

[แก้] ดาวเคราะห์โลก

[แก้] ส่วนหนึ่งแห่งสกลจักรวาล, หมู่มนุษย์

• อังกฤษ : world

[แก้] แผ่นดิน

• อังกฤษ : land

[แก้] ชีวบริเวณ

• อังกฤษ : sphere, global

[แก้] คำประสม และคำใกล้เคียง

• โลกเชษฐ์ [โลกกะ-] น. "ผู้เป็นใหญ่ในโลก" ทางพุทธศาสนาหมายถึง พระพุทธเจ้า. (ส. โลกเชฺยษฺฐ; ป. โลกเชฏฺฐ).
• โลกธรรม [โลกกะ-] น. เรื่องของโลก, ธรรมดาของโลก ทางพุทธศาสนามี 8 ประการ คือ 1. มีลาภ 2. เสื่อมลาภ 3. มียศ 4. เสื่อมยศ 5. สรรเสริญ 6. นินทา 7. สุข 8. ทุกข์. (ส. โลกธรฺม; ป. โลกธมฺม).
• โลกธาดา [โลกกะ-] น. พระผู้สร้างโลก. (ส. โลกธาตฺฤ).
• โลกธาตุ [โลกกะ-] น. แผ่นดิน. (ป., ส.).
• โลกนาถ [โลกกะ-] น. ผู้เป็นที่พึ่งของโลก, ทางพุทธศาสนาหมายถึง พระพุทธเจ้า. (ป., ส.).
• โลกบาล [โลกกะ-] น. หัวหน้าเทวดาในสวรรคชั้นจาตุมหาราช มีหน้าที่รักษาโลกในทิศทั้งสี่ เรียกเต็มว่า ท้าวจตุโลกบาล หรือ ท้าวจัตุโลกบาล ได้แก่ 1. ท้าวธตรฐ จอมภูติ รักษาโลกทิศบูรพา 2. ท้าววิรุฬหก จอมเทวดา รักษาโลกทิศทักษิณ 3. ท้าววิรูปักษ์ จอมนาค รักษาโลกทิศประจิม 4. ท้าวกุเวร จอมยักษ์ รักษาโลกทิศอุดร. (ป., ส. โลกปาล).
• โลกย์, โลกยะ, โลกัย ว. ของโลก.
• โลกวัชชะ [โลกะ-] น. โทษทางโลก, อาบัติที่เป็นโทษทางโลก, ข้อเสียหายที่ชาวโลกติเตียน สิ่งที่ภิกษุหรือคนทั่วไปที่ไม่ใช่ภิกษุทำก็เป็นความผิดความเสียหายเหมือนกัน เช่น ทำโจรกรรม ฆ่ามนุษย์ ทะเลาะวิวาท. (ป.).
• โลกวิทู [โลกะ-] น. "ผู้รู้แจ้งแห่งโลก" ทางพุทธศาสนาหมายถึง พระพุทธเจ้า. (ป., ส. โลก + วิทุ).
• โลกสถิติ [โลกะ-] น. ความเป็นอยู่ของโลก. (ส.).
• โลกอุดร, โลกุตระ [โลกอุดอน, โลกุตตะระ] ว. เหนือโลก, พ้นวิสัยของโลก, โลกุตร-, โลกุตระ ก็เรียก. (ป., ส. โลก + อุตฺตร).

• โลกัตถจริยา [โลกัดถะจะ-] น. ความประพฤติเป็นประโยชน์แห่งโลก. (ป. โลก + อตฺถ + จริย).
• โลกันตร์ น. นรกขุมหนึ่ง เป็นที่ลงโทษหนักที่สุดไม่ผุดไม่เกิด. (ป. โลกนฺตร ว่า ระหว่างโลก; ส. ว่า โลกอื่น).
• โลกา (กลอน) น. โลก
• โลกาธิบดี [-ทิบอดี, -ทิบบอดี] น. ผู้เป็นใหญ่ในโลก. (ป. โลกาธิปติ).
• โลกาธิปไตย [-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. การถือโลกเป็นใหญ่. (ป. โลกาธิปเตยฺย).
• โลกานุวัตร น. ความประพฤติตามโลก. (ป. โลกานุวตฺต; ส.โลกานุวฺฤตฺต).
• โลกาภิวัตน์ น. การแพร่กระจายไปทั่วโลก; การที่ประชาคมโลกไม่ว่าแห่งใดสามารถรับรู้ สัมพันธ์ หรือรับผลกระทบจากสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วกว้างขวาง เนื่องจากการพัฒนาระบบสารสนเทศเป็นต้น. (ป. โลก + อภิวตฺตน; อ. globalization).
• โลกามิส น. เครื่องล่อใจให้ติดอยู่ในโลก ได้แก่ รูป เสียง กลิ่น รส และสัมผัส. (ป. โลก + อามิส).
• โลกยัต น. ลัทธิปรัชญาหนึ่งทางฝ่ายวัตถุนิยมของอินเดีย ที่เชื่อว่าโลกนี้เกิดจากการรวมตัวกันเองของวัตถุธาตุทั้งสี่ ชีวิตเป็นเพียงผลิตผลการวมกันของวัตถุธาตุ เกิดครั้งเดียวตายแล้วสูญ ควรแสวงกามสุขเสียแต่วันนี้, ลัทธินี้ทางพุทธศาสนาจัดเป็นอุจเฉททิฐิ, จารวาก ก็เรียก. (ป., ส.)
• โลกาวินาศ (โหร) ว. สูญสิ้นความเจริญสวัสดิมงคล ทางโหราศาสตร์ห้ามประกอบการมงคลต่าง ๆ ในวัน ยาม ฤกษ์ ราศี และดิถี ที่เป็นโลกาวินาศ ทั้งนี้ตลอดปีนั้น, ตรงข้ามกับ อธิบดี.
• โลกิย-, โลกิยะ, โลกีย์ ว. เกี่ยวกับโลก, ทางโลก, ธรรมดาโลก, ของโลก, ตรงข้ามกับ โลกุตระ, เช่น โลกิยธรรม เรื่องโลกิยะ,

โดยปริยายหมายถึง ที่เกี่ยวกับกามารมณ์ เช่น เรื่องโลกีย์. (ป. ; ส. เลากฺย).

• โลกียวัตร น. ความเป็นไปของสามัญชน. (ป. โลกีย + วตฺตต).
• โลกียวิสัย น. เรื่องเกี่ยวกับกามารมณ์, เรื่องของคนที่ยังมีกิเลส.
• โลกียสุข น. ความสุขทางโลก, ความสุขทางกามารมณ์ เช่น การดูมหรสพ.
• โลกุตร-, โลกุตระ [โลกุดตะระ-] (ดู โลกอุดร).
• โลกุตรธรรม [โลกุดตะระทำ] น. ธรรมที่พ้นวิสัยของโลก มี 9 อย่าง ได้แก่ มรรคทั้งสี่ ผลทั้งสี่ และนิพพานอีกหนึ่ง.
• โลกุตรภูมิ [โลกุดตะระ-] น. ภูมิที่พ้นจากโลก; ระดับจิตใจของพระอริยบุคคล.
• โลเกศ น. ผู้เป็นใหญ่ในโลก, จอมโลก. (ส. ; ป. โลเกส).

• โลกกลม, โลกมันกลม, โลกมันเล็ก, โลกมันแคบ (ปาก) คำทักทายเมื่อบังเอิญพบกันอีก.
• โลกแคบ (ปาก) ว. ขาดวิสัยทัศน์, ไม่ทันสมัยนิยม.
• โลกหน้า น. ชีวิตถัดไปหลังความตาย.

• เจนโลก ว. ผ่านเหตุการณ์ในโลกมามาก มักใช้กับผู้สูงอายุ.
• เจ้าโลก (ปาก) น. องคชาติ, จ้าวโลก ก็เรียก.
• ลูกโลก น. หุ่นจำลองของโลกที่ทำขึ้นเพื่อแสดงรูปทรงสัณฐานของโลก มีแผนที่แสดงตำแหน่งต่าง ๆ บนโลก.
• หลุดโลก (ปาก) ว. กระทำหรือมักกระทำอย่างพิสดารจากทั่วไป.

[แก้] ดูเพิ่ม

วิกิพีเดีย

โลก เป็นบทความที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา หรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ โลก ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ