ไป

ภาษาไทย

คำกริยา

๑. เคลื่อนออกจากที่, ใช้ตรงกันข้ามกับ มา

๒. เป็นคําประกอบท้ายกริยาหมายความว่า เรื่อยไป, ไม่หยุด เช่น ทําไป กินไป

๓. เป็นคําประกอบท้ายคําวิเศษณ์เพื่อเน้นความหมายให้หนักแน่นยิ่งขึ้น เช่น ขาวไป ช้าไป ดีเกินไป

คำวิเศษณ์

ไป ๆ มา ๆ  : ในที่สุด, ผลสุดท้าย เช่น ไป ๆ มา ๆ ก็ต้องมาขอเงินพ่อใช้

อ้างอิง

• ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒