abrupt

ภาษาอังกฤษ

รากศัพท์

• จากภาษาละติน abruptus, ซึ่งเป็นกริยาช่องที่ 3 ของ abrumpere (หัก, หยุด) มีรากศัพท์จาก ab- + rumpere (หัก, เบรก)

การออกเสียง

• IPA: /ə'brʌpt/
• ตัวอย่างเสียง:   abrupt (อเมริกัน) ^{ช่วย, ไฟล์}
• คำอ่านภาษาไทย: เออะ-บรัพทฺ

คำคุณศัพท์

abrupt (ขั้นกว่า more abrupt หรือ abrupter, ขั้นสูงสุด most abrupt หรือ abruptest)

1. รวดเร็ว, ผลุบผลับ
2. ไม่สุภาพ ใช้กับความประพฤติ

คำกริยา

abrupt

1. (สกรรมกริยา) แยกจากกัน
2. ขัดขวางในทันทีทันใด

การผันกริยา

รูปปกติ	บุรุษที่ 3 เอกพจน์	กริยาช่องที่ 2	กริยาช่องที่ 3	กริยารูป -ing
abrupt	abrupts	abrupted	abrupted	abrupting

คำนาม

abrupt (พหูพจน์ abrupts)

1. (บทกวี) สิ่งที่ซึ่งรวดเร็ว