annoy

เนื้อหา

annoy

[1] (สกรรมกริยา) ทำให้โกรธหรือเคือง

It really annoys me when you act so selfishly. - มันทำให้ฉันโกรธมากเมื่อเธอแสดงพฤติกรรมเห็นแก่ตัว

[2] (สกรรมกริยา) รบกวน

Close the door if the noise is annoying you. - ให้ปิดประตูเมื่อมีเสียงดังมารบกวนเธอ

annoy (กริยาสรรพนามบุรุษที่ 3 annoy, กริยารูป -ing annoys, กริยาช่องที่ 2 และที่ 3 annoyed)