לשון

ภาษาฮีบรู

รากศัพท์

ราก
ל־שׁ־ן

จากเซมิติกดั้งเดิม *lišān-; ร่วมเชื้อสายกับฟินิเชีย 𐤋𐤔𐤍 (lšn), อาหรับ لِسَان (ลิซาน)

การออกเสียง

• (IL, Sephardi Hebrew) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /laˈʃon/
• (Ashkenazi Hebrew) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /lɔ.ʃojn/
• (Yemenite Hebrew) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /lɔˈʃøn/
• (Tiberian Hebrew) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /lɔˈʃon/
• (Biblical Hebrew) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /laˈʃoːn/

คำนาม

לָשׁוֹן (transliteration needed) ญ. (พหูพจน์ไม่ชี้เฉพาะ לְשׁוֹנוֹת, สมาสเอกพจน์ לְשׁוֹן־, สมาสพหูพจน์ לְשׁוֹנוֹת־)

1. ลิ้น
2. ภาษา

   คำพ้องความ: שָׂפָה

การผันรูป

การผันรูปของ לָשׁוֹן

พจน์	รูปโดดเดี่ยว		รูปประกอบคำสรรพนามแสดงเจ้าของ
	สถานะ	รูปผัน	บุรุษ	เอกพจน์		พหูพจน์
				เพศชาย	เพศหญิง	เพศชาย	เพศหญิง
เอกพจน์	ไม่ชี้เฉพาะ	לָשׁוֹן	ที่หนึ่ง	לְשׁוֹנִי		לְשׁוֹנֵנוּ
	ชี้เฉพาะ	הַלָּשׁוֹן	ที่สอง	לְשׁוֹנְךָ	לְשׁוֹנֵךְ	לְשׁוֹנְכֶם	לְשׁוֹנְכֶן
	สมาส	לְשׁוֹן־	ที่สาม	לְשׁוֹנוֹ	לְשׁוֹנָהּ	לְשׁוֹנָם	לְשׁוֹנָן
พหูพจน์	ไม่ชี้เฉพาะ	לְשׁוֹנוֹת	ที่หนึ่ง	לשונותיי \ לְשׁוֹנוֹתַי		לְשׁוֹנוֹתֵינוּ
	ชี้เฉพาะ	הַלְּשׁוֹנוֹת	ที่สอง	לְשׁוֹנוֹתֶיךָ	לשונותייך \ לְשׁוֹנוֹתַיִךְ	לְשׁוֹנוֹתֵיכֶם	לְשׁוֹנוֹתֵיכֶן
	สมาส	לְשׁוֹנוֹת־	ที่สาม	לְשׁוֹנוֹתָיו	לְשׁוֹנוֹתֶיהָ	לְשׁוֹנוֹתֵיהֶם	לְשׁוֹנוֹתֵיהֶן

ลูกคำ

• לְשׁוֹנִי
• לְשׁוֹנִית
• לָשׁוֹן הָרַע
• לְשׁוֹן יָחִיד
• לְשׁוֹן רַבִּים
• מַטְבֵּעַ לָשׁוֹן
• צֵרוּף לָשׁוֹן
• שְׁמִירַת הַלָּשׁוֹן

คำเกี่ยวข้อง

• בַּלְשָׁנוּת

คำสืบทอด

• → ลาดิโน: לשון
• → ยิดดิช: לשון (ลฌูน)