امْاوْ

ภาษามลายูแบบปัตตานี

รากศัพท์

ยืมมาจากมาเลเซีย amba, hamba, จากสันสกฤต हम्भा (หมฺภา, “การร้องของวัว”)

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ʔa.mᵇɔ/

คำสรรพนาม

امْاوْ (อักษรไทย อาม̱อ)

1. ฉัน, ผม