باوٍي

ภาษามลายูแบบปัตตานี

รากศัพท์

สืบทอดจากมาลาโย-พอลินีเชียนดั้งเดิม *bawaŋ (“หอม, กระเทียม”); ร่วมเชื้อสายกับจากมาเลเซีย bawang

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ba.wæ/, [ba.wɛ]

คำนาม

باوٍي (อักษรไทย บาแว)

1. พืชจำพวกหอมและกระเทียม