ข้ามไปเนื้อหา

กบาล

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ยืมมาจากสันสกฤต कपाल (กปาล) หรือบาลี กปาล; ร่วมเชื้อสายกับเขมร ក្បាល (กฺบาล), เขมรเหนือ กบาล, ลาว ກະບານ (กะบาน)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์กะ-บาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgà-baan
ราชบัณฑิตยสภาka-ban
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ka˨˩.baːn˧/(สัมผัส)

คำนาม

[แก้ไข]

กบาล

  1. ส่วนกลางของกะโหลกศีรษะ, หัว
    ตีกบาล
    เขกกบาล
  2. แผ่นหรือเศษกระเบื้องดินเผา
  3. (ล้าสมัย) ลานกลางหมู่บ้าน เรียกว่า กบาลบ้าน
  4. เรียกภาชนะที่ใส่เครื่องเซ่นผีแล้วนำไปทิ้งที่ทางสามแพร่ง
    เอาเหล้าข้าวใส่กบาลออกเซ่นวัก
    (ขุนช้างขุนแผน)

ภาษาเขมรเหนือ

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากเขมรเก่า កបាល (กปาล), ក្បាល (กฺปาล), จากสันสกฤต कपाल (กปาล) หรือบาลี กปาล; ร่วมเชื้อสายกับเขมร ក្បាល (กฺบาล), ไทย กบาล, ลาว ກະບານ (กะบาน)

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

กบาล

  1. หัว