กบาล

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต कपाल (กปาล) หรือภาษาบาลี กปาล

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ กะ-บาน
สัทอักษรสากล /ka˨˩.baːn˧/

คำนาม[แก้]

กบาล

  1. ส่วนกลางของกะโหลกศีรษะ, หัว
    ตีกบาล
    เขกกบาล
  2. แผ่นกระเบื้อง
  3. (ล้าสมัย) ลานกลางหมู่บ้าน เรียกว่า กบาลบ้าน
  4. เรียกภาชนะที่ใส่เครื่องเซ่นผีแล้วนำไปทิ้งที่ทางสามแพร่ง
    เอาเหล้าข้าวใส่กบาลออกเซ่นวัก
    (ขุนช้างขุนแผน)