กรรมกรณ์

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต กรฺม + กรณ เทียบกับภาษาบาลี กมฺม + กรณ

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย กำ-มะ-กอน
สัทอักษรสากล /kam˧.ma˦˥.kɔːn˧/
คำพ้องเสียง กรรมกร

คำนาม[แก้]

กรรมกรณ์

  1. อาญา, เครื่องสำหรับลงอาญา

คำกริยา[แก้]

กรรมกรณ์

  1. ลงโทษ

อ้างอิง[แก้]

  • พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542