กรรมกรณ์

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต กรฺม + กรณ เทียบกับภาษาบาลี กมฺม + กรณ

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กำ-มะ-กอน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgam-má-gɔɔn
ราชบัณฑิตยสภาkam-ma-kon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kam˧.ma˦˥.kɔːn˧/
คำพ้องเสียงกรรมกร

คำนาม[แก้ไข]

กรรมกรณ์

  1. อาญา, เครื่องสำหรับลงอาญา

คำกริยา[แก้ไข]

กรรมกรณ์

  1. ลงโทษ
    สามซ้ำควรกรรมกรณ์ นุกิจราชอาชญา — กฤษณาสอนน้อง แบบเรียนกวีนิพนธ์

อ้างอิง[แก้ไข]

  • พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542