ข้ามไปเนื้อหา

กระต่ายตื่นตูม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

กระต่าย + ตื่นตูม

มีที่มาจากกระต่ายในชาดกเรื่อง ทัททภชาดก บางแห่งเรียก ทัทธภายชาดก[1]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์กฺระ-ต่าย-ตื่น-ตูม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgrà-dtàai-dtʉ̀ʉn-dtuum
ราชบัณฑิตยสภาkra-tai-tuen-tum
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kra˨˩.taːj˨˩.tɯːn˨˩.tuːm˧/(สัมผัส)

คำนาม

[แก้ไข]

กระต่ายตื่นตูม

  1. (สำนวน) คนที่แสดงอาการตื่นตกใจง่ายโดยไม่ทันสำรวจให้ถ่องแท้ก่อน

อ้างอิง

[แก้ไข]
  1. ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา (2544), สำนวนไทยที่มาจากวรรณคดี (in ไทย), 2nd edition, กรุงเทพฯ: คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, →ISBN, pages 4–5.