ข้ามไปเนื้อหา

กะพล่องกะแพล่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}
กะ-พฺล็่อง-กะ-แพฺล็่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgà-plɔ̂ng-gà-plɛ̂ng
ราชบัณฑิตยสภาka-phlong-ka-phlaeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ka˨˩.pʰlɔŋ˥˩.ka˨˩.pʰlɛŋ˥˩/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

กะพล่องกะแพล่ง

  1. รูปสะกดผิดของ กะพร่องกะแพร่ง