กา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

รากศัพท์[แก้]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກາ (กา), ภาษาไทลื้อ ᦂᦱ (กา), ภาษาไทใหญ่ ၵႃ (กา)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ กา
สัทอักษรสากล /kaː˧/

คำนาม[แก้]

(1) อีกา
(2) ปลากา
(4) กาหนึ่งใบ

กา

  1. ชื่อนกชนิด Corvus macrorhynchos ในวงศ์ Corvidae ปากใหญ่หนาแบนข้าง ตาสีดำ ร้องเสียง "กา ๆ"
  2. ชื่อปลาน้ำจืดชนิด Labeo chrysophekadion ในวงศ์ Cyprinidae (วงศ์ปลาตะเพียน) ปากงุ้มต่ำ ตาเล็กตลอดทั้งหัว ตัว และครีบหลังเป็นแผนใหญ่ เฉพาะเกล็ดมีจุดสีเหลืองประปราย ขนาดยาวได้ถึง 60 เซนติเมตร พบในแหล่งน้ำที่มีระดับน้ำตื้น ๆ และมีพันธุ์ไม้น้ำ
  3. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์ธนิษฐา เห็นเป็นรูปอีกา
    แม้นดาวกามาใกล้ในมนุษย์ — พระอภัยมณี
  4. (ลักษณนาม ใบ, ลูก) ภาชนะสำหรับใส่น้ำหรือต้มน้ำ มีพวยและหูสำหรับหิ้วหรือจับ
  5. คำกำกับชื่อปีในวิธีนับศักราชของชาวไทยเหนือ ตรงกับเลข 0

คำพ้องความหมาย[แก้]

ลูกคำ[แก้]

คำกริยา[แก้]

กา (คำอาการนาม การกา)

  1. ทำเครื่องหมายเป็นรูปกากบาท ทำเครื่องหมายไว้ให้สังเกตได้
    ดูเฉพาะที่กาไว้

ลูกคำ[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

ภาษาคำเมือง[แก้]

การออกเสียง[แก้]

คำอนุภาค[แก้]

กา

  1. หรือ, เหรอ
    ลึมอ้ายแล้วกา
    ลืมพี่แล้วหรือ

ดูเพิ่ม[แก้]