กางเกี่ยง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กาง-เกี่ยง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgaang-gìiang
ราชบัณฑิตยสภาkang-kiang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kaːŋ˧.kia̯ŋ˨˩/()

คำกริยา[แก้ไข]

กางเกี่ยง (คำอาการนาม การกางเกี่ยง)

  1. ไม่ลงรูป, ไม่ลงรอย, ไม่ลงที่, รวมกันไม่เข้า
    เมื่อนั้น พระคาวีเห็นนางยังกางเกี่ยง ยิ้มพลางทางลงไปจากเตียง แล้วกล่าวเกลี้ยงแกล้งปลอบให้ชอบใจ. — คาวี พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ ๒ พิมพ์ จ.ศ. ๑๒๔๙

คำพ้องความ[แก้ไข]