การกวัดแกว่ง

ภาษาไทย

รากศัพท์

การ +‎ กวัดแกว่ง

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}		กาน-กฺวัด-แกฺว็่ง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gaan-gwàt-gwɛ̀ng
	ราชบัณฑิตยสภา	kan-kwat-kwaeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kaːn˧.kwat̚˨˩.kwɛŋ˨˩/(สัมผัส)

คำนาม

การกวัดแกว่ง

1. คำอาการนามของ กวัดแกว่ง

คำสลับอักษร

• การแกว่งกวัด