กิน
ภาษาไทย
[แก้ไข]
รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kɯɲᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨠᩥ᩠ᨶ (กิน), ลาว ກິນ (กิน), ไทลื้อ ᦂᦲᧃ (กีน), ไทดำ ꪀꪲꪙ (กิน), ไทใต้คง ᥐᥤᥢ (กีน), ไทใหญ่ ၵိၼ် (กิน), อาหม 𑜀𑜢𑜃𑜫 (กิน์), แสก กิ๋น, จ้วง gwn, จ้วงแบบจั่วเจียง gin, ญ้อ กิน
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | กิน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gin |
| ราชบัณฑิตยสภา | kin | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kin˧/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]กิน (คำอาการนาม การกิน)
- เคี้ยว (แล้วคายทิ้ง)
- กินหมาก
- เคี้ยวกลืน, ทำให้ล่วงลำคอลงไปสู่กระเพาะ
- คำพ้องความs: ดูที่ อรรถาภิธาน:กิน
- กินข้าว
- ดื่ม
- คำพ้องความs: ดูที่ อรรถาภิธาน:ดื่ม
- กินน้ำ
- โดยปริยายหมายความว่า เปลือง
- กินเงิน
- กินเวลา
- ทำให้หมดเปลือง
- รถกินน้ำมัน
- หลอดไฟชนิดนี้กินไฟมาก
- รับเอา
- กินสินบน
- หารายได้โดยไม่สุจริต
- กินจอบกินเสียม
- (การพนัน) ชนะในการพนันบางอย่าง
ลูกคำ
[แก้ไข]กิน
- กินกริบ
- กินกัน
- กินกันไม่ลง
- กินกำไร
- กินเกลียว
- กินเกลือกินกะปิ
- กินแกลบกินรำ
- กินขวา
- กินขาด
- กินข้าวกินปลา
- กินข้าวต้มกระโจมกลาง
- กินข้าวลิง
- กินแขก
- กินความ
- กินงาย
- กินเจ
- กินแจ
- กินใจ
- กินช้อน
- กินซ้าย
- กินดอก
- กินดอกเบี้ย
- กินดอง
- กินด่าง
- กินดาย
- กินดิบ
- กินตะเกียบ
- กินตัว
- กินตามน้ำ
- กินตำแหน่ง
- กินโต๊ะ
- กินแถว
- กินทาง
- กินที่
- กินที่ลับไขที่แจ้ง
- กินนอกกินใน
- กินนอน
- กินน้ำ
- กินน้ำตา
- กินน้ำตาต่างข้าว
- กินน้ำใต้ศอก
- กินน้ำพริกถ้วยเก่า
- กินน้ำพริกถ้วยเดียว
- กินน้ำไม่เผื่อแล้ง
- กินน้ำเห็นปลิง
- กินใน
- กินบนเรือนขี้บนหลังคา
- กินบวช
- กินบ้านกินเมือง
- กินบ้านผ่านเมือง
- กินบุญ
- กินบุญเก่า
- กินเบ็ด
- กินแบ่ง
- กินปิ่นโต
- กินปูนร้อนท้อง
- กินเปล่า
- กินผัว
- กินฝุ่น
- กินเพรา
- กินมือ
- กินเมีย
- กินเมือง
- กินไม่ลง
- กินรังแตน
- กินรุก
- กินรูป
- กินแรง
- กินลม
- กินลมกินแล้ง
- กินล้างกินผลาญ
- กินลึก
- กินเลี้ยง
- กินเลือดกินเนื้อ
- กินเวลา
- กินเศษกินเลย
- กินส้อม
- กินสั่ง
- กินสำรับ
- กินสินบน
- กินสี่ถ้วย
- กินเส้น
- กินหน้า
- กินหลัง
- กินหาง
- กินหู้
- กินเหนียว
- กินเหมือนหมู อยู่เหมือนหมา
- กินเหล็กกินไหล
- กินแหนง
- กินอย่างหมู อยู่อย่างหมา
- กินอยู่
- กินอยู่กับปาก อยากอยู่กับท้อง
- กินอยู่พูวาย
- โกงกิน
- ทำกิน
- ทำมาหากิน
- ศรศิลป์ไม่กินกัน
- หากิน
- อยู่กิน
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]เคี้ยวกลืน
|
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /kin˨˦/
คำกริยา
[แก้ไข]กิน (คำอาการนาม การกิน)
ภาษาญ้อ
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kɯɲᴬ; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨠᩥ᩠ᨶ (กิน), ไทย กิน, ลาว ກິນ (กิน), ไทลื้อ ᦂᦲᧃ (กีน), ไทดำ ꪀꪲꪙ (กิน), ไทใต้คง ᥐᥤᥢ (กีน), ไทใหญ่ ၵိၼ် (กิน), อาหม 𑜀𑜢𑜃𑜫 (กิน์), แสก กิ๋น, จ้วง gwn
คำกริยา
[แก้ไข]กิน
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- สัมผัส:ภาษาไทย/in
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- th:การพนัน
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำกริยาภาษาคำเมือง
- คำกริยาภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำสกรรมกริยาภาษาคำเมือง
- ศัพท์ภาษาญ้อที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาญ้อที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- คำหลักภาษาญ้อ
- คำกริยาภาษาญ้อ