กิน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *kɯɲᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨠᩥ᩠ᨶ (กิน), ภาษาลาว ກິນ (กิน), ภาษาไทลื้อ ᦂᦲᧃ (กีน), ภาษาไทดำ ꪀꪲꪙ (กิน), ภาษาไทใต้คง ᥐᥤᥢ (กีน), ภาษาไทใหญ่ ၵိၼ် (กิน), ภาษาอาหม 𑜀𑜢𑜃𑜫 (กิน์), ภาษาแสก กิ๋น

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ กิน
สัทอักษรสากล /kin˧/

คำกริยา[แก้]

กิน (คำอาการนาม การกิน)

  1. เคี้ยว (แล้วคายทิ้ง)
    กินหมาก
  2. เคี้ยวกลืน, ทำให้ล่วงลำคอลงไปสู่กระเพาะ
    กินข้าว
  3. ดื่ม
    กินน้ำ
  4. โดยปริยายหมายความว่า เปลือง
    กินเงิน
    กินเวลา
  5. ทำให้หมดเปลือง
    รถกินน้ำมัน
    หลอดไฟชนิดนี้กินไฟมาก
  6. รับเอา
    กินสินบน
  7. หารายได้โดยไม่สุจริต
    กินจอบกินเสียม
  8. ชนะในการพนันบางอย่าง

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

ดื่ม

  • อังกฤษ : drink

เคี้ยว

  • อังกฤษ : chew

เปลือง

คำประสม และคำใกล้เคียง[แก้]