กินบ้านกินเมือง
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | กิน-บ้าน-กิน-เมือง | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gin-bâan-gin-mʉʉang |
| ราชบัณฑิตยสภา | kin-ban-kin-mueang | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kin˧.baːn˥˩.kin˧.mɯa̯ŋ˧/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]กินบ้านกินเมือง
- (สำนวน, โบราณ) ครองเมือง
- (สำนวน, ภาษาปาก) ตื่นสายมาก
- สายตะวันโด่งแล้ว ยังนอนกินบ้านกินเมืองอยู่ได้
- (สำนวน, ภาษาปาก) ฉ้อราษฎร์บังหลวง
- พวกกินบ้านกินเมืองนี่ต้องจับเข้าคุกเข้าตะรางเสียให้หมด
คำพ้องความ
[แก้ไข]- (ครองเมือง): กินเมือง, กินบ้านผ่านเมือง
อ้างอิง
[แก้ไข]- ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 12.