กูรู
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากอังกฤษ guru (กูรู), ถอดอักษรมาจากฮินดี गुरू (คุรู) หรือ อูรดู گرو, จากสันสกฤต गुरु (คุรุ)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | กู-รู | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | guu-ruu |
| ราชบัณฑิตยสภา | ku-ru | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kuː˧.ruː˧/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]กูรู
- ผู้เชี่ยวชาญ, ผู้รู้
- เขาเป็นกูรูด้านเสริมสวย