ก้ม
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kɤmꟲ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ກົ້ມ (ก็้ม), เขิน ᨠᩫ᩠᩶ᨾ (ก็้ม), ไทลื้อ ᦂᦳᧄᧉ (กุ้ม), ไทดำ ꪶꪀ꫁ꪣ (โก้ม), ไทใหญ่ ၵူမ်ႈ (กู้ม), อาหม 𑜀𑜤𑜪 (กุํ), จ้วง gumj (กุ้ม), จ้วงแบบจั่วเจียง gumj (กุ้ม)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ก้ม | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gôm |
| ราชบัณฑิตยสภา | kom | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kom˥˩/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]ก้ม (คำอาการนาม การก้ม)