ก้อง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
ก็้อง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgɔ̂ng
ราชบัณฑิตยสภาkong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kɔŋ˥˩/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

ก้อง (คำอาการนาม ความก้อง)

  1. ดังมากอย่างเสียงในที่จำกัดเช่นในโบสถ์, ดังไปได้ไกล
    เขาตะโกนก้องมาจากที่สูง

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาแต้จิ๋ว[1] (ก้ง, เครื่องบรรณาการ)

คำนาม[แก้ไข]

ก้อง

  1. บรรณาการ ในคำว่า จิ้มก้อง

คำกริยา[แก้ไข]

ก้อง (คำอาการนาม การก้อง)

  1. (โบราณ) อ่อนน้อมเจริญพระราชไมตรี
    พระเจ้ากรุงไทยแต่งขุนนางไปก้องกรุงปักกิ่ง
    (ประกาศ ร. ๔)
  2. http://sealang.net/thai/chinese/modern.htm