ขษัย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต क्षय (กฺษย) < ภาษาบาลี ขย

การออกเสียง[แก้ไข]

  • สคริปต์ลูอาผิดพลาด ใน มอดูล:IPA/templates บรรทัดที่ 25: Please enter a language code in the first parameter.
  • คำอ่านภาษาไทย:ขะ–สัย

คำนาม[แก้ไข]

ขษัย

  1. (โบราณ) กษัย, การสิ้นไป, การหมดไป, การเสื่อมไป, การน้อยไป