คณาธิปไตย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

รากศัพท์[แก้ไข]

คณะ +‎ อธิปไตย

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}
คะ-นา-ทิ-ปะ-ไตคะ-นา-ทิบ-ปะ-ไต
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงká-naa-tí-bpà-dtaiká-naa-típ-bpà-dtai
ราชบัณฑิตยสภาkha-na-thi-pa-taikha-na-thip-pa-tai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰa˦˥.naː˧.tʰi˦˥.pa˨˩.taj˧/(สัมผัส)/kʰa˦˥.naː˧.tʰip̚˦˥.pa˨˩.taj˧/(สัมผัส)

คำนาม[แก้ไข]

คณาธิปไตย

  1. ระบอบการปกครองแบบหนึ่ง ซึ่งปกครองโดยคณะบุคคลจำนวนน้อยของสังคม มักได้แก่ กลุ่มผู้อาวุโส กลุ่มทหาร หรือ กลุ่มปฏิวัติ