คั่ว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์คั่ว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkûua
ราชบัณฑิตยสภาkhua
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰua̯˥˩/
คำพ้องเสียงขั้ว

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

คั่ว (คำอาการนาม การคั่ว)

  1. เอาสิ่งของใส่กระเบื้องหรือกระทะตั้งไฟให้ร้อนแล้วคนไปจนสุกหรือเกรียม
    คั่วถั่ว
    คั่วงา

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

คั่ว

  1. เรียกของที่คั่วแล้ว
    ข้าวคั่ว
    ถั่วคั่ว

คำนาม[แก้ไข]

คั่ว

  1. เรียกแกงกะทิชนิดหนึ่งคล้ายแกงเผ็ด แต่มีรสออกเปรี้ยวว่า แกงคั่ว
    แกงคั่วผักบุ้ง
    แกงคั่วมะระ

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

คั่ว (คำอาการนาม การคั่ว)

  1. คอยกิน (ใช้ในการเล่นไพ่ผ่องไทยหรือไพ่ผ่องจีนเป็นต้น)
  2. คบกันอย่างคู่รักมานานแล้ว[1]
    สองคนนี้คั่วกันมาหลายปีก็ยังไม่ได้แต่งงานกัน
  3. พยายามที่จะเป็นคู่รัก[1]
    เขากำลังคั่วผู้หญิงคนนี้อยู่ อย่าไปยุ่งเชียวนะ
  4. ใกล้ถึงลำดับที่จะได้หรือจะเป็น[1]
    เขาคั่วตำแหน่งอธิบดีอยู่ สิ้นปีนี้ก็คงจะได้เป็น

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. 1.0 1.1 1.2 ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 31.