ค้อน
ภาษาไทย
[แก้ไข]
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ค้อน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kɔ́ɔn |
| ราชบัณฑิตยสภา | khon | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰɔːn˦˥/(สัมผัส) | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɣoːlꟲ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ค้อน, ลาว ຄ້ອນ (ค้อน), คำเมือง ᨤᩬ᩶ᩁ (ฅอ้ร), เขิน ᨤᩬ᩶ᩁ (ฅอ้ร), ไทลื้อ ᦆᦸᧃᧉ (ฅ้อ̂น), ไทดำ ꪁ꫁ꪮꪙ (กฺ้อน), ไทขาว ꪅꪮꪙꫂ, ไทใหญ่ ၶွၼ်ႉ (ข๎อ̂น), ไทใต้คง ᥑᥩᥢᥳ (ฃ๎อ̂น), อาหม 𑜁𑜨𑜃𑜫 (ขอ̂น์), แสก กฺอน, ภาษาจ้วงใต้ honj
รูปแบบอื่น
[แก้ไข]- ฅ้อน (เลิกใช้)
- ฆ้อน (รูปสะกดผิด)
คำนาม
[แก้ไข]ค้อน
- ชื่อเครื่องมือที่มีหัวและด้าม สำหรับเคาะ ตอก ตี ทุบ (คำลักษณนาม: เต้า หรือ อัน)
- เครื่องมือชนิดหนึ่งใช้ในการจับปลา
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]เครื่องมือสำหรับตอก
|
คำกริยา
[แก้ไข]ค้อน
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำกริยา
[แก้ไข]ค้อน (คำอาการนาม การค้อน)
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]แสดงความไม่พอใจ
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /xɔːn˦˥/
คำนาม
[แก้ไข]ค้อน
- รูปแบบอื่นของ ᨤᩬ᩶ᩁ (ฅอ้ร)
ภาษาชอง
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]ค้อน
- หนู (สัตว์)
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɔːn
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- คำนามภาษาไทยที่ใช้คำลักษณนาม เต้า
- คำนามภาษาไทยที่ใช้คำลักษณนาม อัน
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- คำกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีนัยโบราณ
- ศัพท์ภาษาคำเมืองที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำหลักภาษาชอง
- คำนามภาษาชอง