ชยันโต

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี ชยนฺโต; เป็นคำขึ้นต้นของบทสวดมนต์ ชยนฺโต โพธิยา มูเล สกฺยานํ นนฺทิวฑฺฒโน ฯลฯ ซึ่งพระสงฆ์จะสวดตอนใกล้จบ

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ชะ-ยัน-โต
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchá-yan-dtoo
ราชบัณฑิตยสภาcha-yan-to
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰa˦˥.jan˧.toː˧/

คำกริยา[แก้ไข]

ชยันโต

  1. (ภาษาปาก) ว่า, ด่า