ข้ามไปเนื้อหา

ชวด

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ชวด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchûuat
ราชบัณฑิตยสภาchuat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰua̯t̚˥˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

แผลงมาจากภาษาเขมร ជូត (ชูต, ปีชวด); เทียบภาษาเวียดนาม chuột (หนู)

คำนาม

[แก้ไข]

ชวด

  1. (โหราศาสตร์) ชื่อปีที่ 1 ของรอบปีนักษัตร มีหนูเป็นเครื่องหมาย

ดูเพิ่ม

[แก้ไข]

(ปีนักษัตร) (ปี~, ~ศก) ชวด, ฉลู, ขาล, เถาะ, มะโรง, มะเส็ง, มะเมีย, มะแม, วอก, ระกา, จอ, กุน (หมวดหมู่: th:ปีนักษัตร)

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

ชวด

  1. (ภาษาปาก) พ่อหรือแม่ของปู่ ย่า ตา ยาย, ทวด ก็ว่า

รากศัพท์ 3

[แก้ไข]

คำกริยา

[แก้ไข]

ชวด (คำอาการนาม การชวด)

  1. ผิดหวัง, ไม่ได้ดังหวัง

รากศัพท์ 4

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

ชวด

  1. ลำน้ำสายเล็ก ๆ ที่ใช้เป็นทางสัญจร เช่น ชวดลากข้าว[1]

เชิงอรรถ

[แก้ไข]
  1. ชื่อลำน้ำในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ