ข้ามไปเนื้อหา

ซาว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: ซ๊าว

ภาษาไทย

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์ซาว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsaao
ราชบัณฑิตยสภาsao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/saːw˧/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *zaːwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຊາວ (ซาว), ภาษาจ้วง sauz (ซาว-ล้าง อาบ), ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง sauz (ซาว-ล้าง อาบ)

คำกริยา

[แก้ไข]

ซาว (คำอาการนาม การซาว)

  1. เอาข้าวสารล้างน้ำด้วยวิธีใช้มือคนให้ทั่วเพื่อให้สะอาดก่อนหุงต้ม เรียกว่า ซาวข้าว

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]
จำนวนภาษาไทย (edit)
 ←  10  ←  19 ๒๐
20
21  → [a], [b], [c] 30  → 
2
    เชิงการนับ: ยี่สิบ, (ภาษาถิ่น) ซาว
    เชิงอันดับที่: ที่ยี่สิบ
    ตัวคูณ: ยี่สิบเท่า

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *zaːwᴬ⁴ (Jonsson, 1991); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨪᩣ᩠ᩅ (ซาว), ภาษาอีสาน ซาว, ภาษาลาว ຊາວ (ซาว), ภาษาไทลื้อ ᦌᦱᧁ (ซาว), ภาษาไทใหญ่ သၢဝ်း (ส๊าว), ภาษาไทใต้คง ᥔᥣᥝᥰ (ส๊าว), ภาษาไทแหล่ง ꩬၢဝ်း, ภาษาอ่ายตน ꩬွ် (เสา), ภาษาพ่าเก ꩬွ် (เสา), ภาษาอาหม 𑜏𑜧 (สว์)

เลข

[แก้ไข]

ซาว

  1. (ภาษาถิ่น) ยี่สิบ

ภาษาคำเมือง

[แก้ไข]

เลข

[แก้ไข]

ซาว

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨪᩣ᩠ᩅ (ซาว)

ภาษาอีสาน

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *zaːwᴬ⁴ (Jonsson, 1991); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ซาว, ภาษาคำเมือง ᨪᩣ᩠ᩅ (ซาว), ภาษาลาว ຊາວ (ซาว), ภาษาไทลื้อ ᦌᦱᧁ (ซาว), ภาษาไทใหญ่ သၢဝ်း (ส๊าว), ภาษาไทใต้คง ᥔᥣᥝᥰ (ส๊าว), ภาษาไทแหล่ง ꩬၢဝ်း, ภาษาอ่ายตน ꩬွ် (เสา), ภาษาพ่าเก ꩬွ် (เสา), ภาษาอาหม 𑜏𑜧 (สว์)

เลข

[แก้ไข]

ซาว

  1. ยี่สิบ