ซาว
หน้าตา
ดูเพิ่ม: ซ๊าว
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ซาว z ā w | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | saao |
| ราชบัณฑิตยสภา | sao | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /saːw˧/(สัมผัส) | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *zaːwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ຊາວ (ซาว), จ้วง sauz (ซาว, “ล้าง, อาบ”), จ้วงแบบจั่วเจียง sauz (ซาว, “ล้าง, อาบ”)
คำกริยา
[แก้ไข]ซาว (คำอาการนาม การซาว)
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]| ← 10 | ← 19 | ๒๐ 20 |
21 → [a], [b], [c] | 30 → |
|---|---|---|---|---|
| 2 | ||||
| เชิงการนับ: ยี่สิบ, (dialectal) ซาว เชิงอันดับที่: ที่ยี่สิบ ตัวคูณ: ยี่สิบเท่า, (dialectal) ซาวเท่า | ||||
สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *zaːwᴬ⁴ (Jonsson, 1991); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨪᩣ᩠ᩅ (ซาว), อีสาน ซาว, ลาว ຊາວ (ซาว), ไทลื้อ ᦌᦱᧁ (ซาว), ไทดำ ꪏꪱꪫ (ซาว), ไทใหญ่ သၢဝ်း (ส๊าว), ไทใต้คง ᥔᥣᥝᥰ (ส๊าว), ไทแหล่ง ꩬၢဝ်း, อ่ายตน ꩬ︀ွ် (เสา), พ่าเก ꩬ︀ွ် (เสา), อาหม 𑜏𑜧 (สว์)
เลข
[แก้ไข]ซาว
- (สุโขทัย, ภาคเหนือ, ภาคอีสาน) ยี่สิบ
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]เลข
[แก้ไข]ซาว
- รูปแบบอื่นของ ᨪᩣ᩠ᩅ (ซาว)
ภาษาอีสาน
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *zaːwᴬ⁴ (Jonsson, 1991); ร่วมเชื้อสายกับไทย ซาว, คำเมือง ᨪᩣ᩠ᩅ (ซาว), ลาว ຊາວ (ซาว), ไทลื้อ ᦌᦱᧁ (ซาว), ไทใหญ่ သၢဝ်း (ส๊าว), ไทใต้คง ᥔᥣᥝᥰ (ส๊าว), ไทแหล่ง ꩬၢဝ်း, อ่ายตน ꩬ︀ွ် (เสา), พ่าเก ꩬ︀ွ် (เสา), อาหม 𑜏𑜧 (สว์)
การออกเสียง
[แก้ไข]เลข
[แก้ไข]ซาว
หมวดหมู่:
- สัมผัส:ภาษาไทย/aːw
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- Pages linking to anchors not found in Appendix:Glossary
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- คำหลักภาษาไทย
- คำกริยาภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- เลขภาษาไทย
- ภาษาไทยแบบสุโขทัย
- คำหลักภาษาคำเมือง
- เลขภาษาคำเมือง
- ศัพท์ภาษาอีสานที่สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาอีสานที่รับมาจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาอีสานที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาอีสาน
- เลขภาษาอีสาน
