ดั้ง

ดูเพิ่ม: ดง, ดัง, ดั่ง, ดิ่ง, ดึง, ดึ่ง, ดึ๋ง, และ ดูง

ภาษาไทย

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ดั้ง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dâng
	ราชบัณฑิตยสภา	dang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/daŋ˥˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

คำนาม

ดั้ง

1. เครื่องถือสำหรับปิดป้องศัสตราวุธ รูปคล้ายกาบกล้วย, โบราณใช้ว่า ด้าง ก็มี
2. เรียกเสาเรือนเครื่องสับที่ตั้งอยู่บนหลังรอดตรงกึ่งกลางความยาวของตัวรอดขึ้นไปรับอกไก่ ว่า เสาดั้ง
3. เรียกเสาที่ตั้งบนขื่อสำหรับรับอกไก่ ว่า ดั้งแขวน
4. เรียกเรือซึ่งกำหนดให้เข้ากระบวนเสด็จทางชลมารค จัดเป็น 2 สายขนาบเรือกลอง ไปข้างหน้าเรือไชยและเรือพระที่นั่งลำทรง อาจมีกี่คู่ก็ได้ ว่า เรือดั้ง

คำกริยา

ดั้ง (คำอาการนาม การดั้ง)

1. (โบราณ) ป้องกัน

รากศัพท์ 2

แผลงมาจาก ดัง, จากไทดั้งเดิม *ɗaŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ดัง, ลาว ດັງ (ดัง), คำเมือง ᨯᩢ᩠ᨦ (ดั‍ง), เขิน ᨯᩢ᩠ᨦ (ดั‍ง), ไทลื้อ ᦡᧂ (ดัง), ไทดำ ꪒꪰꪉ (ดัง), ไทใหญ่ လင်/ၼင် (ลัง/นัง) (ในคำว่า ၶူႈလင်/ၶူႈၼင် (ขู้ลัง/ขู้นัง)), ไทใต้คง ᥘᥒ (ลัง), อ่ายตน ဒင︀် (ดง์) หรือ ꩫ︀င︀် (นง์), อาหม 𑜓𑜂𑜫 (ดง์) หรือ 𑜃𑜂𑜫 (นง์), ปู้อี ndangl, จ้วง ndaeng

คำนาม

ดั้ง

1. (ร้อยกรอง) จมูก
2. สันจมูก, มักพูดว่า ดั้งจมูก

รากศัพท์ 3

ยืมโดยเรียนรู้จากญี่ปุ่น 段 (ดัง)

รูปแบบอื่น

• ดัง (ทับศัพท์ พ.ศ. 2535/2561)

คำนาม

ดั้ง

1. ระดับขั้น (ในกีฬาญี่ปุ่น)