ตรา
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากเขมรเก่า ត្រា (ตฺรา), តរា (ตรา), ត្រ (ตฺร); ร่วมเชื้อสายกับเขมร ត្រា (ตฺรา), ลาว ກາ (กา)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ตฺรา | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | dtraa |
| ราชบัณฑิตยสภา | tra | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /traː˧/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]ตรา
คำกริยา
[แก้ไข]ตรา (คำอาการนาม การตรา)