ตรึก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

แผลงมาจากภาษาสันสกฤต तर्क (ตรฺก, คิด); เทียบภาษาบาลี ตกฺก (คิด)

คำกริยา[แก้ไข]

ตรึก

  1. นึก, คิด

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ตรึก

  1. หมด, สิ้น, เปลือง, น้อย, มักใช้ในความปฏิเสธว่า ไม่ตรึก, มิตรึก
    จึงองค์มิสาระปันหยี จึงตอบว่าข้าจะให้ไก่ดีดี ของเรามีไม่ตรึกอย่าร้อนใจ
    (อิเหนา)
    ท่านก็ไม่ขัดสนจนพราย มากมายตามพรูอยู่มิตรึก แรกรักจะรำพันให้ครั่นครึก
    (ขุนช้างขุนแผน)
    ฤๅจะใคร่ได้เมียสาว ๆ ขาว ๆ ดี ๆ มีไม่ตรึก
    (มณีพิชัย)