ตึกแถว

ภาษาไทย

รากศัพท์

ตึก +‎ แถว

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์ {เสียงสระสั้น}		ตึก-แถ็ว
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dtʉ̀k-tɛ̌o
	ราชบัณฑิตยสภา	tuek-thaeo
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/tɯk̚˨˩.tʰɛw˩˩˦/(สัมผัส)

คำนาม

ตึกแถว

1. อาคารที่ก่อด้วยอิฐฉาบปูนหรือคอนกรีตทำเป็นห้อง ๆ เรียงติดกันไปเป็นแถว

คำเกี่ยวข้อง

• ห้องแถว