ตื่น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *k.tɯːnᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨲᩨ᩠᩵ᨶ (ตื่น), ภาษาลาว ຕື່ນ (ตื่น), ภาษาไทลื้อ ᦎᦹᧃᧈ (ตื่น), ภาษาไทดำ ꪔꪳ꪿ꪙ (ตึ่น), ภาษาไทใหญ่ တိုၼ်ႇ (ตึ่น), ภาษาอาหม 𑜄𑜢𑜤𑜃𑜫 (ตึน์), ภาษาจ้วง dwnq(ตื่น)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ตื่น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtʉ̀ʉn
ราชบัณฑิตยสภาtuen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tɯːn˨˩/

คำกริยา[แก้ไข]

ตื่น (คำอาการนาม การตื่น)

  1. ฟื้นจากหลับ
    ตื่นนอน
  2. ไม่หลับ
    ตื่นอยู่
  3. แสดงอาการผิดปรกติเพราะตกใจ ดีใจ หรือแปลกใจ เป็นต้น
    วัวตื่น
    ควายตื่น
    ตื่นเวที
    ตื่นยศ
    ตื่นไฟ
  4. รู้สิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริง ในคำว่า พระพุทธเจ้าเป็นผู้ตื่นแล้ว
  5. โดยปริยายหมายความว่า รู้เท่าทัน, รู้ตัวขึ้น