บพิตร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมร បពិត្រ (บพิตฺร), จากภาษาสันสกฤต पवित्र (ปวิตฺร, สะอาด; บริสุทธิ์; ศักดิ์สิทธิ์; ไม่มีบาป); เทียบภาษาบาลี ปวิตฺต

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บอ-พิด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbɔɔ-pít
ราชบัณฑิตยสภาbo-phit
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/bɔː˧.pʰit̚˦˥/()
คำพ้องเสียงบพิธ

คำสรรพนาม[แก้ไข]

บพิตร

  1. พระองค์ท่าน
    บำรุงฤทัยตระโบม บพิตรผู้อย่าดูเบา

การใช้[แก้ไข]

โดยมากเป็นคำที่พระสงฆ์ใช้แก่เจ้านาย ซึ่งใช้คำเปลี่ยนไปตามพระอิสริยยศของเจ้านาย เช่น สมเด็จพระราชภคินีบพิตร สมเด็จพระบรมวงศบพิตร บรมวงศบพิตร พระเจ้าวรวงศบพิตร พระวรวงศบพิตร ฯลฯ