บริวาร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

บอ-ริ-วาน

คำนาม[แก้ไข]

  1. ผู้แวดล้อมหรือผู้ติดตาม เช่น พระพุทธเจ้ามีภิกษุประมาณ ๕๐๐ รูปเป็นบริวาร, สิ่งทีเป็นส่วนประกอบหรือสมทบสิ่งอื่นที่เป็นประธาน เช่น บริวารกฐิน.

คำวิเศษณ์[แก้ไข]

  1. ที่แวดล้อม เช่น ดาวบริวาร. (ป., ส. ปริวาร).

[1]

อ้างอิง[แก้ไข]

  1. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒