บริสุทธิ์

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี ปริสุทฺธิ หรือ ปาริสุทฺธิ; เทียบภาษาสันสกฤต परिशुद्ध (ปริศุทฺธ)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บอ-ริ-สุด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbɔɔ-rí-sùt
ราชบัณฑิตยสภาbo-ri-sut
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/bɔː˧.ri˦˥.sut̚˨˩/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

บริสุทธิ์ (คำอาการนาม ความบริสุทธิ์)

  1. แท้, ไม่มีอะไรเจือปน
    ทองบริสุทธิ์
  2. ปราศจากมลทิน, ปราศจากความผิด
    เป็นผู้บริสุทธิ์
  3. หมดจดไม่มีตำหนิ
    เพชรบริสุทธิ์
    เครื่องแก้วบริสุทธิ์
  4. ที่ยังไม่เคยร่วมประเวณี
    สาวบริสุทธิ์

คำนาม[แก้ไข]

บริสุทธิ์

  1. แร่ชนิดหนึ่ง ในจำพวกนวโลหะ