บัตรประจำตัวประชาชน

ภาษาไทย

รากศัพท์

บัตร +‎ ประจำ +‎ ตัว +‎ ประชาชน

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		บัด-ปฺระ-จำ-ตัว-ปฺระ-ชา-ชน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	bàt-bprà-jam-dtuua-bprà-chaa-chon
	ราชบัณฑิตยสภา	bat-pra-cham-tua-pra-cha-chon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/bat̚˨˩.pra˨˩.t͡ɕam˧.tua̯˧.pra˨˩.t͡ɕʰaː˧.t͡ɕʰon˧/(สัมผัส)

คำนาม

บัตรประจำตัวประชาชน (คำลักษณนาม บัตร หรือ ใบ)

1. เอกสารแสดงฐานะโดยย่อของบุคคลในรูปแบบบัตร ซึ่งมีรูปถ่ายของบุคคลนั้นติดอยู่ด้วย