บายศรี

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

บาย +‎ ศรี; เทียบภาษาเขมร បាយស្រី (บายสฺรี)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บาย-สี
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbaai-sǐi
ราชบัณฑิตยสภาbai-si
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baːj˧.siː˩˩˦/()

คำนาม[แก้ไข]

บายศรี

  1. เครื่องเชิญขวัญหรือรับขวัญ ทำด้วยใบตอง รูปคล้ายกระทงเป็นชั้นมีขนาดใหญ่เล็กสอบขึ้นไปตามลำดับ เป็น 3 ชั้น 5 ชั้น 7 ชั้น หรือ 9 ชั้น มีเสาปักตรงกลางเป็นแกน มีเครื่องสังเวยวางอยู่ในบายศรีและมีไข่ขวัญเสียบอยู่บนยอดบายศรี มีหลายอย่าง
    บายศรีตอง
    บายศรีปากชาม
    บายศรีใหญ่