บูม
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากอังกฤษ boom คือเสียงที่ดังมาก ใช้ในความหมายเดียวกับ ดัง
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | บูม | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | buum |
| ราชบัณฑิตยสภา | bum | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /buːm˧/(สัมผัส) | |
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]บูม (คำอาการนาม ความบูม)