ประพฤติ
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ปฺระ-พฺรึด | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | bprà-prʉ́t |
| ราชบัณฑิตยสภา | pra-phruet | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /pra˨˩.pʰrɯt̚˦˥/(สัมผัส) | |
| คำพ้องเสียง | ประพฤทธิ์ | |
คำนาม
[แก้ไข]ประพฤติ
คำกริยา
[แก้ไข]ประพฤติ (คำอาการนาม การประพฤติ หรือ ความประพฤติ)