ปา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ปา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpaa
ราชบัณฑิตยสภาpa
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/paː˧/

คำกริยา[แก้ไข]

ปา (คำอาการนาม การปา)

  1. ซัดไปด้วยอาการยกแขนขึ้นสูงแล้วเอี้ยวตัว
  2. (ภาษาปาก) คำใช้แทนกิริยาได้หลายอย่างแล้วแต่คำประกอบที่ทำให้รู้ว่าเกินกว่าที่คาดคิด, มักใช้ว่า ปาขึ้นไป หรือ ปาเข้าไป
    ค่าโดยสารปาขึ้นไปตั้ง 10 บาท
    กว่าจะทำงานเสร็จก็ปาเข้าไปตั้ง 2 ทุ่ม

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ปา (อาการนาม การปา)

  1. ปา

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *plaːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ปลา, ภาษาคำเมือง ᨸᩖᩣ (ปลา), ภาษาลาว ປາ (ปา), ภาษาไทลื้อ ᦔᦱ (ปา), ภาษาไทดำ ꪜꪱ (ปา), ภาษาไทใหญ่ ပႃ (ปา), ภาษาอาหม 𑜆𑜠 (ปะ) หรือ 𑜆𑜡 (ปา), ภาษาจ้วง bya, ภาษาปู้อี byal, ภาษาแสก ปร๋า

คำนาม[แก้ไข]

ปา

  1. ปลา