ปา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ปา
สัทอักษรสากล /paː˧/

คำกริยา[แก้]

ปา (คำอาการนาม การปา)

  1. ซัดไปด้วยอาการยกแขนขึ้นสูงแล้วเอี้ยวตัว
  2. (ภาษาปาก) คำใช้แทนกิริยาได้หลายอย่างแล้วแต่คำประกอบที่ทำให้รู้ว่าเกินกว่าที่คาดคิด, มักใช้ว่า ปาขึ้นไป หรือ ปาเข้าไป
    ค่าโดยสารปาขึ้นไปตั้ง 10 บาท
    กว่าจะทำงานเสร็จก็ปาเข้าไปตั้ง 2 ทุ่ม

ภาษาอีสาน[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

คำกริยา[แก้]

ปา (อาการนาม การปา)

  1. ปา

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *plaːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ปลา, ภาษาคำเมือง ᨸᩖᩣ(ปลา), ภาษาลาว ປາ(ปา), ภาษาไทลื้อ ᦔᦱ(ปา), ภาษาไทดำ ꪜꪱ(ปา), ภาษาไทใหญ่ ပႃ(ปา), ภาษาอาหม 𑜆𑜠(ปะ) หรือ 𑜆𑜡(ปา), ภาษาจ้วง bya, ภาษาปู้อี byal, ภาษาแสก ปร๋า

คำนาม[แก้]

ปา

  1. ปลา