ปุ๋น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาแสก[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *q.pɯlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ขน, ภาษาลาว ຂົນ (ข็น), ภาษาไทลื้อ ᦃᦳᧃ (ฃุน), ภาษาไทใหญ่ ၶူၼ် (ขูน), ภาษาอาหม 𑜁𑜤𑜃𑜫 (ขุน์), ภาษาจ้วง bwn

คำนาม[แก้ไข]

ปุ๋น

  1. ขน (อวัยวะ)