ผง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຜົງ (ผ็ง), ภาษาไทใหญ่ ၽွင် (ผอ̂ง), ภาษาอาหม 𑜇𑜨𑜂𑜫 (ผอ̂ง์)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ผง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpǒng
ราชบัณฑิตยสภาphong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰoŋ˩˩˦/(สัมผัส)

คำนาม[แก้ไข]

ผง

  1. สิ่งละเอียด
    ตำแป้งจนเป็นผง
  2. เศษสิ่งของเล็กหรือละเอียดที่เหลือหรือร่วงจากวัสดุต่าง ๆ, มักเรียกว่า ขี้ผง หรือ เศษผง

ลูกคำ[แก้ไข]

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ผง

  1. ที่ละเอียด
    นมผง
    แป้งผง